...επειδή η εκπαίδευση ενος ηθοποιού δεν σταματά ποτέ.

Φθινοπωρινό τρίμηνο

Το πρόγραμμα του Φθινοπωρινου τριμήνου ( 2 Οκτωβρίου ΄17  - 7 Ιανουαρίου ' 18) μπορείτε να το δείτε εδώ   Διαλέξτε το μάθημα και το σεμινάριο που σας ενδιαφέρει και σπουδάστε με 48 ευρώ το μήνα.

Σπουδάστε στο Θέατρο των Αλλαγών

Σε ποιους απευθύνονται τα μαθήματα; Πέντε απλά βήματα για να σπουδάσετε στο Θέατρο των Αλλαγών. Παρακολουθήστε όποιο μάθημα σας ενδιαφέρει με μόνο 6 ευρώ! Μάθετε περισσότερα πατώντας εδώ...

Βίλια Χατζοπούλου.


Είναι απόφοιτη της σχολής Νηπιαγωγών Αθήνας και της δραματικής σχολής 'Βεάκη'. Σαν ηθοποιός έπαιξε από το 1992 ως το 1998, σε έργα όπως: 'Φιόρο του λεβάντε' του Γ. Ξενόπουλου ' Ήταν όλοι τους παιδιά μου' του Α. Μiller ' Δωδέκατη νύχτα' του Σαίξπηρ ' Όνειρο καλοκαιρινής νύχτας' του Σαίξπηρ ' Αδαμ και Εύα' του M. Twain To 1998 ιδρύεται το ' Θέατρο των Aλλαγών' www.toc.gr, στην οποία συμμετέχει σαν ιδρυτικό μέλος και διδάσκει το μάθημα 'Αφήγηση-Παραμύθι'. Την ίδια χρονιά το 1998, ιδρύεται η εταιρεία ' Παραμύθι από μακριά', που επίσης είναι ιδρυτικό μέλος και η οποία έχει παρουσιάσει πολλές παραστάσεις για παιδιά - που παίχτηκαν στα σχολεία τους. Το 2000-2002, συμμετείχε στο εργαστήρι ' Νέων θεατρικών συγγραφέων' του ' Θεάτρου του Νότου'. Στο τέλος αυτής της διαδικασίας γράφτηκε το έργο ' Πίστη', στη συγγραφή του οποίου συμμετείχε μαζί με τον Α. Φλουράκη και τον Γ. Δούμο. Η 'Πίστη' ανέβηκε στον εξώστη του 'Αμόρε' το 2001-2002, σε σκηνοθεσία Θ. Μοσχόπουλου. Το 2004, βραβεύτηκε με το Α' κρατικό βραβείο του Υπουργείου Πολιτισμού για το παιδικό έργο ' Η Γαλάζια Νο'. Το 2005, έγραψε και σκηνοθέτησε το έργο για παιδιά ' Βορρά και Νότε, τρέξτε!', στο Θέατρο ' Πορεία '. Το 2007, διασκεύασε και σκηνοθέτησε το έργο της ' Η Γαλάζια Νο ', στο Θέατρο' Πολιτεία '. Το 2007, ανέβηκε το έργο της ' Βρέχει ', στο Ελληνικό φεστιβάλ www.greekfestival.gr, σε σκηνοθεσία Α. Καραζήση. To 2009, γράφει και σκηνοθετεί το 'Νερό, νεράκι και γρήγορο αλογάκι' για το Εθνικό θέατρο www.n-t.gr - ειδικά σχεδιασμένο για παιδιά προσχολικής ηλικίας. Το οποίο παίζεται σε νηπιαγωγεία και παιδικούς σταθμούς το 2009-10. Το 2010-11, επαναλαμβάνεται για δεύτερη χρονιά το ' Νερό, νεράκι και γρήγορο αλογάκι'.Το 2011-12 γράφει και σκηνοθετεί το έργο ΄΄Ποιος ξύπνησε τα ριχτεράκια; ΄΄ ειδικά σχεδιασμένο για τα παιδιά της προσχολικής ηλικίας. Το 2013-2014 σκηνοθετεί τον «Υπερσιβηρικό» σε συνεργασία με το θέατρο της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών, από το μυθιστόρημα «Η κυρά της Αρκούδας» του Λούτσιο Λάμι, που διασκεύασαν οι : Βυζαντία Πυριόχου Γκυ, Vismai, Γιάννης Σάββα. Παίζεται στην αίθουσα σχεδίου της Ανωτάτης σχολής Καλών Τεχνών.2017: Διασκεύασε για το Θέατρο Τέχνης το ''Δόκτωρ Τζέκυλλ και Μίστερ Χάυντ'' σε σκηνοθεσία Βασίλη Μαυρογεωρίου και Θανάση Δόβρη.

ΠΑΡΑΜΥΘΙ – ΑΦΗΓΗΣΗ

Κάθε σπουδαστής επιλέγει ένα παραμύθι και στη συνέχεια, γίνεται ο αφηγητής του παραμυθιού του. Η αφήγηση είναι μια άμεση απεύθυνση κι αποτελεί έναν ιδιόμορφο τρόπο συναλλαγής, επικοινωνίας, συνεννόησης. Τι μας γοητεύει λιγότερο ή περισσότερο όταν ακούμε κάποιον να αφηγείται; Ποιές επιλογές του αφηγητή κάνουν μια αφήγηση παραμυθιού συναρπαστική; Πόσο απ’ τον εαυτό μας βάζουμε όταν αφηγούμαστε; Πόσο αλλάζουν τα παραμύθια όταν εκείνα μένουν ίδια, αλλά αυτοί που τα λένε προσθέτουν σ’ αυτά ή αφαιρούν απ’ αυτά; Μήπως κάθε αφήγηση είναι μια μικρή παράσταση; Για να απαντήσουμε σε τέτοιες ερωτήσεις θα επιχειρήσουμε στο μάθημα τεχνικές αφήγησης και αυτοσχεδιασμούς ώστε να επιλέξουμε το τελικό σχήμα και σχέδιο σύμφωνα με το οποίο κάθε παραμύθι θα γίνει παράσταση. Το φως, τα αντικείμενα, ένα κοστούμι, μεταμορφώνονται διαρκώς για να σχηματίσουν τον χώρο και το χρόνο του παραμυθιού και θ’ αποτελέσουν θέμα του μαθήματος. Αλλά το κυριότερο θέμα είναι η σχέση που θα αναπτυχθεί ανάμεσα στον αφηγητή και το κοινό του.


ΥΠΟΚΡΙΤΙΚΗ - ΜΟΝΟΛΟΓΟΙ

Στα πλαίσια του μαθήματος, κάθε σπουδαστής θα επιλέξει έναν μονόλογο, για να διερευνήσουμε τι προκαλεί η σκηνική μοναχικότητα. Αν προκαλεί σκηνική μοναξιά και αμηχανία, θ' αναρωτηθούμε τι είναι αυτό που κάνει την ερμηνεία ενός μονολόγου μια συναρπαστική σκηνική πράξη. Και πως ο κάθε ένας, μόνος του στη σκηνή, μπορεί να παράξει σύνθετες και ενδιαφέρουσες σχέσεις, που να προκαλούν πληρότητα - σαν να μην λείπει τίποτα και κανένας. Και επειδή, ακόμα κι ένας μονόλογος είναι μια συνύπαρξη θα προσπαθήσουμε ν' απαντήσουμε: ...Σε ποιόν, ή με ποιόν, ή για ποιόν, ή από ποιόν, ή εξαιτίας ποιού λέμε έναν μονόλογο;




Τα μαθήματα είναι ανοιχτά σε όλους.